Beschrijving
Sierklimop – Hedera helix ‘Gertrud Stauss’
In een notendop
Sierklimop, Hedera helix ‘Gertrud Stauss’, Dit is een aantrekkelijke, compacte, zelf vertakkende cultivar met elegant gelobde, middelgrote bonte bladeren.
Het blad bestaat uit 3 tot 5 lobben die grijs en groen gekleurd zijn in het centrum met brede, onregelmatige, roomwitte randen. De centrale lob en de hoofdnerf zijn soms verdeeld. De bladvoet is kordaat. Het blad is licht golvend.
Naarmate de planten volwassener worden, ontwikkelen ze een meer bossige, volwassen groeiwijze en hebben ze scherpere, niet-lobbige driehoekige bladeren. Het is een interessante bodembedekker, vooral voor middelgrote oppervlakken op zonnige plaatsen.
Geschiedenis
Ce cultivar fut introduit par Gebr Stauss, en Allemagne, en 1977. Ce pourrait être une mutation de ‘Pittsburgh’.
Fiche technique - Hedera helix 'Gertrud Stauss'
Botanische informatie
- Familie: Araliaceae
- Genre : Hedera
- Soort : helix
- Teelt : ‘Gertrud Stauss’
- Pierot classificatie: bonte klimop
- Loofstadium: juveniel
- Oorsprong van de soort: Europa, van Spanje tot Noorwegen, maar weinig aan de Atlantische kust.
- Origine du cultivar : peut-être un sport de ‘Pittsburgh’, introduit par Gebr Stauss, Allemagne, en 1977.
Beschrijving van Hedera helix ‘Gertrud Stauss’
- Groeiwijze: spreidend
- Aantal lobben: over het algemeen 3 tot 5 lobben
- Bladlengte: 4 cm
- Breedte vel: 5 cm
- Bladkleur: grijs en groen in het centrum, met een vrij brede crèmewitte rand
- Bladbasis: kordaat
- Kleur van de aderen: crème
- Kleur van stengel en bladsteel: groenachtig paars
- Vertakkingen: goed vertakt
- Haren: gesteeld, 3 tot 5 takken
Tips voor het planten, kweken en verzorgen van Hedera helix ‘Gertrud Stauss’
- Blootstelling : zon
- Winterhardheid: -8°C
- Bodemvocht: koele bodem
- Bodem PH: neutraal of kalkrijk
- Bodemtype: alle
- Bodemrijkdom: gewoon of humushoudend
- Toepassing: bodembedekker, klimmer, pot, hanging baskets, bloembakken
- Ontwikkeling: gemiddeld
- Snoeien: één keer per jaar
- Ongedierte: zeer zeldzaam (spint, wolluis)
- Ziekten: zeer zeldzaam (bladvlekken)
Een pagina uit mijn kleine klimop encyclopedie
Af en toe een vraag ...
Wat is zelfvertakkende klimop?
Klimop kan lange stengels vormen, zoals lianen, waaraan afwisselend bladeren zijn bevestigd. Bij sommige klimopsoorten zijn deze stengels onvertakt, wat betekent dat er geen secundaire takken uit de klimop groeien. In dit geval zouden we zeggen dat deze klimop niet vertakt is.
Bij andere soorten groeien er daarentegen talrijke secundaire takken vanuit de hoofdstengel, in de bladoksels. Deze staan bekend als vertakkende klimop.
Klimop kan gedwongen worden om secundaire takken te vormen door regelmatig te snoeien. Degene die secundaire takken vormen zonder gesnoeid te worden, staan bekend als klimop. zelframulerend (auto-ramification ou self-branching). Le plus typique d’entre eux est le lierre ‘Pittsburgh’ (Hedera helix ‘Pittsburgh’).
Ivy in de literatuur
“De met klimop bedekte muren baadden in een groene gloed die in de tijd leek te zweven.”






Beoordelingen
Er zijn nog geen beoordelingen.